Umowa pożyczki kiedy zgłoszenie do urzędu skarbowego?

umowa-pozyczki

Sposób zgłoszenia

Większość pożyczek, które zostały udzielone przez inną osobę bądź instytucję niż przez przedsiębiorstwo w ramach świadczenia usług finansowych podlegają zgłoszeniu do urzędu skarbowego. Obowiązek zgłoszenia wynika z konieczności pobrania od pożyczki podatku od czynności cywilnoprawnych. Stawka podatkowa wynosi 2% od wartości pożyczki. Pożyczkobiorca jest zobowiązany do zgłoszenia deklaracji na formularzu PCC-3 do właściwego dla siebie urzędu skarbowego. Na dokonanie tej czynności ma 14 dni od momentu zawarcia umowy pożyczki. W tym samym terminie powinien zostać wpłacony podatek. Dodatkowo musimy do formularza dołączyć dowód pozyskania środków – potwierdzenie przelewu bądź przekazu pocztowego wskazujące, że pożyczone środki znalazły się na naszym koncie. Od zgłoszenia pożyczki i zapłaty podatku istnieje na szczęście kilka zwolnień.

Pożyczka udzielona rodzinie

Prawo podatkowe za najbliższą rodzinę, czyli tak zwaną pierwszą grupę podatkową uważa małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów. Za zstępnych uważa się naturalnych potomków, przysposobione (adoptowane) dzieci, dzieci uznane jako własne, dzieci pozamałżeńskie oraz takie same osoby stanowiące potomstwo wymienionych (wnukowie, prawnukowie, dzieci adoptowane przez wnuka itp.). Zstępnymi są rodzice, dziadkowie , pradziadkowie, itd. Pożyczka udzielana najbliższej rodzinie nie musi zostać zgłoszona dopóki nie zostanie przekroczona wysokość kwoty niepodlegającej opodatkowaniu. Spośród pożyczek udzielonych pierwszej grupie podatkowej jedynie pożyczki opiewające na kwotę większą niż 9.637 zł. podlegają zgłoszeniu do urzędu skarbowego. Podatek od czynności cywilnoprawnych zostanie pobrany wyłącznie od kwoty przekraczającej 9.637 zł.

Pożyczki udzielone innym osobom

Pożyczki udzielone pozostałym osobom, nie będącym członkami najbliższej rodziny nie podlegają zgłoszeniu do urzędu skarbowego (a co za tym idzie opodatkowaniu) dopóki nie przekroczą łącznej kwoty 5 000 zł. Jednakże pożyczając pieniądze od kilku osób bądź instytucji na kwotę większą niż 25 000 zł w okresie 3 kolejnych lat (począwszy od 1 stycznia 2015 r.) musimy powiadomić urząd skarbowy i zapłacić podatek od środków przewyższających wskazane kwoty.

Zwolnienia z obowiązku zgłoszenia

Oprócz wskazanych powyżej przypadków zgłoszeniu do urzędu skarbowego nie podlega pożyczka udzielona przez akcjonariusza jego spółce kapitałowej. Nie musimy również zgłaszać pożyczek z kas lub funduszów zakładowych, funduszów związków zawodowych, pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, koleżeńskich kas oszczędnościowo-pożyczkowych działających w wojsku oraz z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Obowiązkowi podatkowemu nie podlegają również pożyczki udzielone przez zagranicznych przedsiębiorców (niemających na terytorium Polski siedziby lub zarządu), którzy prowadzą działalność w zakresie udzielania kredytów i pożyczek

Konsekwencje niezgłoszenia pożyczki

Osoby, które pomimo ciążącego na nich obowiązku zgłoszenia pożyczki do urzędu skarbowego nie wywiązały się z niego mogą ponieść wysokie konsekwencje finansowe. Zgłoszenie czynności po 14 dniach wiąże się z utratą zwolnienia podatkowego, a więc będzie skutkowało naliczeniem 2% opłaty od całej kwoty pożyczki. Jeżeli w trakcie kontroli wyjdzie na jaw udzielenie pożyczki, która nie została zgłoszona, podlega ona dziesięciokrotnie większemu opodatkowaniu – podatek od czynności cywilnoprawnych wyniesie wtedy 20% zamiast 2%. Dotyczy to wszystkich podlegających zgłoszeniu pożyczek – niezależnie czy udzielonych przez przedsiębiorstwa czy osoby prywatne. Nie ma także znaczenia czy obowiązek powstał w skutek przekroczenia kwoty pożyczki podlegającej zwolnieniu czy też istniał od momentu udzielenia pożyczki.

Umowa pożyczki kiedy zgłoszenie do urzędu skarbowego?

Zgodnie z ustawą obowiązek podatkowy, czyli zapłata podatku oraz zgłoszenie pożyczki do Urzędu Skarbowego leży w gestii pożyczkobiorcy. Oznacza to, że osoba czy instytucja, która przekazała pieniądze nie poniesie żadnych konsekwencji w momencie niezgłoszenia pożyczki do urzędu i nieodprowadzenia podatku. Oczywiście umowa pożyczki może wskazać, że to druga strona będzie zobowiązana do zapłaty podatku i zgłoszenia, albo też rozdzielić ten obowiązek połowicznie – tak aby zarówno pożyczkodawca jak i pożyczkobiorca zapłacili po połowie podatku.

Dodatkowe obowiązki

Podatek od czynności cywilnoprawnych pobierany we wskazanych przypadkach dotyczy wyłącznie udzielenia pożyczki. Nie należy zapominać, że niektóre czynności związane z udzieleniem pożyczki również podlegają osobnemu opodatkowaniu. Przykładem może być ustanowienie hipoteki. Jeżeli zdecydujemy się na pożyczkę z takim zabezpieczeniem, jesteśmy zobowiązani do zapłaty kolejnego podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 0,1% kwoty zabezpieczenia bądź 19 zł. Zgłoszenie i zapłacenie podatku również powinno zostać dokonane przez pożyczkobiorcę.

Więcej informacji

Szczegółowe informacje o opłatach i zgłoszeniach pożyczek zawiera ustawa Ustawa dnia 9.09.2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r. nr 101, poz. 649 ze zm.)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *